Salta al contingut principal

Entrades

algo

momentos de excepción... surgen las cosas, cuando menos las esperas... o quizás más... ya quedan pocos... caminos... desatinos... palabras... contigo... a mis oídos llegan sus palabras y me rompen como hachas el alma... salpica la sangre de alma por toda la ciudad.... sin escusas.... sin inocencias... es especial, es mágica... no tiene nada que hacer ella... es única... algo tendrá algo... que no se ve en nadie más... ¿sinceridad? selectiva... franqueza... ¿ausencia de maldad? te hace feliz... si no te hace feliz... entonces nada... dos.... una... cuatro... ojos... ven más que dos... seis... 6 y 4 ojos... o 3 + 3.... relatividad... baila, y danza... en su realidad paralela... en mi mente vuelan... imágenes cuales películas de cine mudo... en color, a todo color, de formas... de desnudos... de ojos que miran y suspiran... de cuerpos arrebatados y corazones locos... oídos sordos... complemento, salsa... acción... esperando a que llegue la...

mis horas de luz

El camarero es un pesado, me mira, controla si me acabo o no mi cafe, inquieto desespera... me tomo mi tiempo: fumo, intento pensar en blanco, meditar y hacer desaparecer su molesta presencia de mi entorno.  No hay mas mesas ocupadas.  Tengo que comprar agua.  Veo pasar a hombres y mujeres, y dudo en escribir o no todo lo que pienso..por si las moscas.  Un pene, 2 penes, es lo que hay.  Cuando descubres que te han impuesto un sistema, una identidad y un mundo, por inercia. Chiclets de hierba buena y agua, de litro y medio. Relativa, con el elemento en línea. Lo saca de donde esté. Agua y chiklets de hierba buena... mi amante menguante  amante de palabras... clave palabras clave... en momentos bajos, de golpes bajos... de reset... un mensaje.... Recuerda lo que dice Jodorowsky: entre hacer y no hacer, siempre decide hacer; si aciertas, te realizas, si te equivocas, tienes la experiencia. Mientras que si no h...

Records del 2011

Avui només puc escriure... a mort... ha mort el meu ordinador... i el del meu company de pis no té cap programa de disseny... i no podré fer el que he rumiat fer... la meva amiga diu que t'has de dir o Núria o Laura... no, em dic Ester... amb h o sense? sense... d'això es tracta la vida, no? de referl'entorn quan aquest es trastorna... paraules, paraules i més.... si intentes fer un camí diferent cada matí... ara explicaré alguns records no escrits encara d'aquest 2011... com canta el títol... ella diu que les lleis estan fetes. al menys aquí, per tenir por... ja que si en fas una de grossa dons com a molt et porten a la presó i que la presó tampoc és per tant... és xunga per la gent que et trobes, i més si ets dona... clar... et poden ficar ma els polis o tractar-te malament... o trobar-te tot un seguit de dones drogadictes que no fan res més que fer coses per poder-se drogar i clar sempre hi tornen... inclús n'hi ha que surten complerta la ...

nit de reinas*

quizás ésta noche vuelvas a estar a solas viendo como el resto del mundo disfruta de las luces instantaneas de ver pasar a esos tres tios que han conseguido un minijob... pero también sabes que esa felicidad es fugaz y basada en principios irreales que han construido una sociedad egoísta que nos hace recordar un niño que dicen que nació hace 2000 años y nos olvidemos por completo de todos los niños y niñas que mueren cada día de hambre, trabajando creando cosas que tu desenvolverás mañana, que te fumarás ésta noche, que tirarás a la basura...pasado mañana por que no te caben más cosas en casa.... (mur del facebook) --- aquesta setmana he vist la peli "La red social" i "Tres dies amb la familia",  us les recomano, encara que siguent les millors pelis del 2011, segons molta gent, crec que el cinema encara no transmet allò que ha de transmetre... i que potser els llibres si ho fan... *la humanitat... --- el millor regal seria passejar amb tu per la gran via un tros d...

FELIZ 2012 / HAPPY 2012 / FELIÇ 2012 / LUTXANA ART* www.lutxana.org

link video*  FELIZ 2012 / HAPPY 2012 / FELIÇ 2012 / LUTXANA  A RT*  www.lutxana.org me   Deseo   y   Te Deseo   Que   Este   Nuevo   Año   en   no   temamos   una   meternos Nunca   en el Mar   * em   desitjo   i   et desitjo   que   en aquest   nou   any no   tinguem por   a   ficar-nos   mai   al mar   * I   wish   and I wish   that in   this new   year will not   get us   never   fear the   sea *

cap d'any amb sorpresa*

és potser el meu últim paper.. potser se on aconseguir-ne més... ara són les 2:42h... t'hauries posat aquest pantaló de pijama que duc jo ara... badalls, carícies potser... o algun petonet de bona nit...potser o potser una nit salvatge, de les teves.... de tant en tant... podria escoltar qualsevol cançó, però cap sonaria com sona ara el meu cap... i el cor... que potser raja... i torno aquí un altre vegada, un altre any, un altre dia abans del dia assenyalat... ens bevem una ampolla sencera d'alguna cosa que faci riure.... cantem i fins-hi tot potser ballem... o mirem un tros de peli... o sencera... encara que no entenguis res... no és amor... potser no... però sento... tu sents alguna cosa? sóna el telèfon... i ets tu... estirada al llit... podem fer que no ens coneixem i tornar-nos a trobar com si res... jo tinc il.lusió... i tu? et deixo créixer? de vegades em sento que sóc allà on no em demanen... massa ficada, capficada... ...

potser son les botes...

Hi ha coses que no canvien gaire, i d'altres en tant que sempre canvien de la mateixa manera, amb una inèrcia normalitzada, tampoc ho fan, en realitat... Tampoc canvio jo gaire, encara que, potser, he evolucionat en certa manera... i la meva intuïció millora amb l'experiència,  per que aquesta darrera no canvia, visionaria... Lo d'escriure tampoc ha canviat gaire, ho faig encara...(voldria escriure millor "encar", però el corrector no hem deixa)... i escriure d'aquesta manera i en aquestes dates, i en d'altres... Son períodes baixos, ratxes mudes, temporades a zero, quan sembla que tot es desfà, ràpidament... sense escrúpols, és, no obstant, difícil, dons, construir... amb fermesa... en el caos... com un somni, busca raons... al oceà de la incertesa.... torna a mi la autentica realitat... la meva agulla minutera torna a encetar la seva hora... de dreta a esquerra.... mirant al mar... normalitzada... etiquetada... és perdre...